మౌన స్వరం

మౌన స్వరం
-జీడిగుంట నరసింహ మూర్తి
(ఈనాడు దినపత్రిక 5/4/2026 అంతర్యామి శీర్షికన నా వ్యాసం )
నేటి సమాజం ఊహించలేని వేగంతో ముందుకు దూసుకుపోతోంది. విజ్ఞానం, సాంకేతికత, డిజిటల్ మాధ్యమాలు మన దైనందిన జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేశాయి. ఒకప్పుడు రోజులు, నెలలు పట్టే పనులు నిమిషాల్లో పూర్తవుతున్నాయి. కానీ ఈ వేగం మనిషికి సౌకర్యాన్ని ఇచ్చినంత మాత్రాన సంతృప్తిని ఇవ్వలేకపోతోంది. బాహ్య ప్రపంచం ఎంత అభివృద్ధి చెందుతున్నా, మనిషి అంతర్గతంగా మాత్రం ఒత్తిడితో, అసంతృప్తితో, ఆందోళనతో జీవిస్తున్నాడు. ఈ గందరగోళ జీవితంలో మనలోనే ఉన్న ఒక మౌన స్వరం క్రమంగా కనుమరుగవుతోంది. అదే మన అంతర్యామి.
అంతర్యామి అంటే దేవుడు ఎక్కడో ఆలయాల్లో, గ్రంథాల్లో మాత్రమే ఉన్నాడనే భావన కాదు. మన ప్రతి ఆలోచనను గమనించే, ప్రతి నిర్ణయాన్ని మౌనంగా ప్రశ్నించే ఆత్మసాక్షే అంతర్యామి. తప్పు చేయబోతున్నప్పుడు మనలో కలిగే సందేహం, మంచి చేసినప్పుడు అనుభూతిచెందే లోతైన తృప్తి, ఇతరులను బాధపెట్టినప్పుడు కలిగే చింత — ఇవన్నీ ఆ మౌన స్వరం ఇచ్చే సంకేతాలే. కానీ నేటి మనిషి ఆ స్వరాన్ని వినడానికి సిద్ధంగా లేడు. ఎప్పుడూ బయట ప్రపంచంతోనే మునిగిపోయి, లోపలికి తొంగి చూసే అవకాశం ఇవ్వడం లేదు.
ఉద్యోగ రంగంలో విజయాల కోసం విలువలను త్యాగం చేయడం, అధికారంలో ఉన్నప్పుడు అహంకారానికి లోనవడం, లాభనష్టాల లెక్కల్లో మానవ సంబంధాలను మర్చిపోవడం ఇప్పుడు సాధారణంగా మారింది. కుటుంబ జీవితంలో సహనం తగ్గిపోతోంది, సమాజంలో బాధ్యతాభావం క్షీణిస్తోంది. ఈ పరిస్థితుల్లో మనిషి యాంత్రికంగా మారి, జీవితం ఎందుకో ఖాళీగా అనిపించుకోవడం మొదలుపెడుతున్నాడు. దీనికి కారణం బాహ్య పరిస్థితులు కాదు. తన అంతర్యామిని నిర్లక్ష్యం చేయడమే అసలు మూలకారణం.
ఆధ్యాత్మికత అంటే కేవలం పూజలు, వ్రతాలు, దేవాలయ దర్శనాలకే పరిమితం కాదని నేటి కాలం మనకు స్పష్టంగా తెలియజేస్తోంది. అవి మనసుకు కొంత శాంతిని ఇవ్వవచ్చు. కానీ నిజమైన ఆధ్యాత్మికత మన ప్రవర్తనలో కనిపించాలి. మన మాటల్లో నిజాయితీ, మన చర్యల్లో న్యాయం, మన ఆలోచనల్లో కరుణ ఉండాలి. అధికారంలో ఉన్నా వినయంగా ఉండటం, బలహీనుల పట్ల దయ చూపించడం, ఇతరుల బాధను మనదిగా భావించడం — ఇవన్నీ అంతర్యామిని గౌరవించినట్లే.
నేటి సమాజంలో విలువలు తగ్గుతున్నాయనే ఆవేదన తరచూ వినిపిస్తుంది. కానీ విలువలు చట్టాలతో నిలబడవు, శిక్షలతో పెరగవు. వ్యక్తి అంతర్గతంగా మారినప్పుడే సమాజం మారుతుంది. భయంతో కాక, ఆత్మసాక్షి పిలుపుతో మారే మనిషే నిజమైన సంస్కారవంతుడు. అలాంటి వ్యక్తుల సంఖ్య పెరిగినప్పుడే సమాజంలో నమ్మకం, భద్రత, మానవత్వం నిలుస్తాయి.
రోజులో కొద్దిసేపైనా నిశ్శబ్దంగా మనతో మనం మాట్లాడుకునే అలవాటు చేసుకుంటే, మన ఆలోచనలను పరిశీలించుకుంటే, ఆ మౌన స్వరం మళ్లీ స్పష్టంగా వినిపిస్తుంది. అప్పుడు మన నిర్ణయాలు తొందరపాటుగా కాక, వివేచనతో వస్తాయి. జీవితం భారంగా కాక, అర్థవంతంగా అనిపిస్తుంది. బయట ప్రపంచం ఎంత కల్లోలంగా ఉన్నా, లోపల ప్రశాంతత ఉంటే అదే నిజమైన సంపద.
అంతర్యామిని వినడం అంటే దేవుణ్ణి వెతకడం కాదు — మనిషిగా మారడం. నేటి సమాజానికి అత్యవసరంగా అవసరమైన ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శనం ఇదే.